Header - H1 yel.jpg Header - Kinderen.jpg Header - Myra terras.jpg Header - Myrasokken senior.jpg Header - Publiek 1.jpg

Geschiedenis

Hockeyvereniging Myra is in 1954 opgericht door de enthousiaste veertienjarige Theo Schellekens. Destijds had het prestigieuze Ignatiuscollege te Amsterdam al een eigen hockeyclub (HIC), een voetbalvereniging (RKVIC), een roeivereniging (RIC) én een tafeltennisvereniging (TATIC), maar daar mochten de leerlingen van het Sint Nicolaas Lyceum geen lid van worden. Het SNL had alleen een eigen voetbalvereniging (Wilskracht SNL) en Theo wilde graag hockeyen. Daarom richtte hij voor zijn lyceum een eigen hockeyvereniging op. Hij vond daarbij steun bij pater van Beurden die behoorde tot de orde van de Paters van het Heilig Hart en het lyceum aanstuurde. Zij werden ook wel de Rooie Paters genoemd; vergeleken bij de
intellectuele, welgestelde paters Jezuïeten van het Ignatiuscollege waren zij namelijk slechts een ‘armetierige’ verzameling van geestelijken. Maar, Hockey Nicolaas Lyceum (HNL) was een feit. Er werd een sponsor geronseld en er kon gebruik gemaakt worden van de velden van andere verenigingen. Ironisch genoeg waren dat ook de velden van HIC. Niet lang daarna kwamen er echte statuten en met een bezoek aan de KNHB - toen nog gevestigd aan de Nieuwezijds Voorburgwal - kon Theo met vader en secretaris Bert Schellekens de vereniging officieel maken. De clubnaam moest op last van de bond wel veranderd worden. Zodoende kwam vader Schellekens met het idee om de club om te dopen naar Myra, naar de geboorteplaats van de heilige Sint Nicolaas.

De KNHB stelde nog wel meer eisen, zo werd Myra alleen geaccepteerd als de vereniging ten minste één dames team had. Het Sint Nicholaas Lyceum was echter een jongensschool, dus dat was nog niet zo’n makkelijke opgave. Toch werd de oplossing snel gevonden in sportieve zusjes, nichtjes en vriendinnen van de zusjes en nichtjes. En zo konden de enthousiaste jongelui van start in de onderbond met zowaar één heren- én één dameselftal. Het hockeyen ging de heren en dames van Myra opvallend goed af. Achter elkaar promoveerden de twee elftallen van de onderbond naar de vierde, de derde en de tweede klasse. En dat - en heel veel meer - werd natuurlijk uitbundig gevierd, nog een diepgewortelde kwaliteit van de echte Myranezen!

 
Het eerste heren en dames team van HV Myra

Later vonden ook de junioren de weg naar de vereniging. De club groeide en groeide en Bert Schellekens voerde inmiddels - samen met voorzitter Jan Luykx - serieuze onderhandelingen met het gemeentebestuur van Amstelveen. Uiteindelijk kreeg de vereniging een eigen locatie aan de Janselaan (nu de Sportlaan) aan de rand van de gemeente met een enorme kale vlakte als uitzicht. Het was een tijdje improviseren geblazen. Myra had dan wel een eigen plek om te hockeyen, verder was er nog niks. Het was thuis verkleden en douchen. Iets te drinken kon je krijgen bij een soort Pipo de Clown-kar die op het terrein stond opgesteld. De grootste bekroning voor alle inspanningen voor het oprichten van de vereniging was dan ook de bouw van een eigen clubhuis in 1962 en later ook een eigen kunstgrasveld.

Door deze geïnvesteerde moeite van een klein groepje toegewijde hockeyliefhebbers is Myra uitgegroeid tot een stabiele en gezellige familievereniging waar aandacht is voor zowel plezier, als prestatie en waar respect hoog in het vaandel wordt gedragen. Bij het 25-jarig jubileum had de club 336 leden, bij het 50-jarig jubileum waren het er 668 en tijdens het 60-jarig bestaan in 2014 telde Myra maar liefst 1332 leden verdeeld over een uitgebreide jeugdlijn, een G-hockey afdeling, goed presterende topteams en een hechte breedtehockeylijn. Deze groei in het aantal leden heeft geresulteerd in twee nieuwe velden (2006), een nieuw clubhuis (2008) en een vierde veld (2011).


 

Twitter