Header - H1 yel.jpg Header - Kinderen.jpg Header - Myra terras.jpg Header - Myrasokken senior.jpg Header - Publiek 1.jpg

Pinoké H4 - Heren 02: 1 - 2

Gespeeld op: 1-3-2020

Pinoke 4 – Myra 2: In maart de winterstop starten
ODZ: Geen centen maar punten

Jahaha lezer, het is weer zo ver: afgelopen zondag mocht Myra 2 de wei weer in. Met smart en volslagen onduidelijke agenda’s werd reikhalzend uitgekeken naar de afsluiting van de eerste seizoenshelft. Ziet u: wegens sneeuw en ondoordacht sproeiermanagement heeft Pinoke besloten de laatste wedstrijd van de eerste helft te verplaatsen naar 1 maart. Of 8. Of 22 feb. Of 24. Het gerucht gaat dat we afgelopen zondag hebben gespeeld, maar eigenlijk weet niemand dat helemaal zeker. Nouja, dat maakt ook eigenlijk niet uit, feit is dat we de hele winterperiode tegen een bijzonder lelijke vijfde plek op de ranglijst aan hebben moeten kijken, waar afgelopen zondag glansrijk afscheid van is genomen!

Om ons kaliber en statuur tijdens de winterstop wel het benodigde elan te geven (incidenteel: ik hoor u denken en moet u inderdaad gelijk geven; deze verslaglegging begint van steeds twijfelachtiger kwaliteit te worden) is daadwerkelijk een voorbereiding gepland. Om onverklaarbare redenen had driekwart van de selectie al wekenlang de mond vol van #hashtaghashtag, wat ruwweg het moment was dat uw scribent tegen de beperkingen van zijn intellect aan is gelopen. Aangevoerd door een fenomenale organisatie van Kili, Wes en E heeft het Tweede zich een weekend laten nemen. Op sleeptouw dus. Begin februari meldden 14 ongetrainde rollades en Barend zich op Schiphol om aan de langverwachte teamtrip te beginnen. Lang verhaal kort: een nieuwe Instagram sensatie is opgestaan! Volg met een gerust hart Myraheren2 voor creatieve uitspattingen!

Kort verhaal lang: teamuitjes kunnen natuurlijk alle kanten op, maar dat we richting het zuiden gingen leek voor de hand te liggen. Na een handvol Griekse schijnbewegingen zijn wij ongeremd door Corona en zomerstormen afgereisd naar Valencia om 4 dagen de fijnere dingen van het leven te ondergaan. Helaas waren we niet op volle oorlogssterkte. Monnie moest met pijn in het hart verstek laten gaan. Tim en Pim (of Pim en Tim, dat blijft ingewikkeld) zochten het hogerop. Arend werkte aan zijn handicap en Ruud had een vaatwasmachine met een mattenklopper die het teamuitje verbood vliegangst. Koen kreeg het voor elkaar om als enige zijn koffer in te laten checken, wat de organisatie eigenlijk het hele weekend niet meer te boven is gekomen. De schok was zo groot dat het niet in de hoofden van de mannen op is gekomen dat een huurauto in de regel een rijbewijs nodig heeft. Per saldo heeft de selectie een uurtje langer kunnen tukken, om daarna op het strand weer door te gaan met keihard ontspannen. Erin kreeg het voor elkaar om 15 mannen aan de riem te houden. Slechts een kniesoor valt er over dat ongeveer 20% van ons lag te slapen, want dat werd gecompenseerd door Ed en Thijs die om het hardst om nieuwe hamstrings aan het piepen waren. In eerste instantie hebben we ietwat onder onze stand moeten leven door met het lokale plebs in een hostel te slapen. Voordeel was daar een doorgestoken pak met kaarten lag; gelukkig viel die harten-aas goed en is verdere haarloosheid ondergetekende bespaard gebleven. Nadat Menne en Mike dat hostel onbewoonbaar hebben laten verklaren werd er verhuisd naar een klein paleis in een buitenwijkje met ettelijke uren trickshots, pool en quizzen tot gevolg. Er wordt gefluisterd dat Sjoerd nog steeds in de mancave ligt te slapen, maar het lijkt er ook ernstig op dat de beste man zich al weer op de Myraanse hockeyvelden heeft doen gelden.

Joost vertaalde een minderjarige rondleiding langs meerjarige flessen wijn, om daarmee de status van condor bianco nog maar eens voor het nageslacht veilig te stellen. El Capitano hield zijn traditie in ere door ook in Valencia op jacht te gaan naar jonge deernes, maar het heeft er voor de verandering niet in gezeten om die tot ruzie te verleiden. Wellicht was dat geen slecht idee, want zoals Nietzsche ooit zei: ‘staar niet in de ogen van de afgrond, want het vriendje van de afgrond heeft een grote honkbalknuppel en een Spaans temperament’. Die quote gaat waarschijnlijk anders… In ieder geval is het goede nieuws is dat we niet 9 maanden in spanning hoeven te wachten op een onprettig telefoontje. Sinds er Corona is gevonden in het Zwarte Woud, bestaat wel de kans dat er op korter termijn onprettige telefoontjes richting de ega’s gaan, maar dat merken we vanzelf.

Tijdens de bonte avond won Menno de hoofdprijs voor beste imitatie. Nu moet het ook gezegd worden dat het bronmateriaal niets te wensen over liet. Incidenteel: volgt u myraheren2 al op Instagram? Kijk vlug en ontdek de wondere wereld van #aangeschotenwild en #geencentenmaarspullen. Uiteindelijk meldde dan ook rollade nummer 16 Felix zich om de rangen te sluiten in de Spaanse hooglanden. De beste man heeft een carriere in de voedselindustrie en zette dat kracht bij door het aantal gebakken pizza’s per uur naar nieuwe hoogtepunten te duwen, waardoor uiteindelijk niemand nog iets te klagen had. Nouja, de mensen die SangriaPong moesten opruimen misschien, maar als we heel eerlijk zijn: die mensen kennen wij niet. Nadat de VVV dames niet kwamen opdagen was de plaatsvervangende apotheose van de avond waarschijnlijk van Jurre, die iedereen wist te verbluffen door te vertellen dat hij over een krokodil heen is gereden zonder dat beest daadwerkelijk aan te raken. Nadat de obligate ontgroeningen werden ook nog werden afgewerkt, konden we daadwerkelijk weer richting Amsterdam. Terugvliegen met storm is overigens een slecht idee; aan de landing was geen Sterre te beleven.

Afijn, er werd natuurlijk ook nog gehockeyd. Na gekkigheid op Valenciaans grondgebied is het de afgelopen weken met vallen en opstaan in de buurt van Amstelveen druk genoeg geweest. Met weinig punten uit de voorbereiding (maar als we eerlijk zijn haalt niemand punten uit een voorbereiding) werd tegen Pinoke een inhaalwedstrijd gespeeld met een 2e plek op de ranglijst als inzet.

Wat je juist niet zou hopen van een topwedstrijd als deze gebeurde: beide teams meldden zich mild gehavend aan de start. Aan kant van Pinoke waren een aantal jeugd internationals aangetrokken om de gelederen te versterken, aan kant van Myra toonde Sebas een hele wedstrijd lang beter te zijn dan elke steekneus op het veld. Aangevoerd door de toekomstig fashionista nam Myra vroeg in de wedstrijd het initiatief. Menno toverde het veldoverwicht om tot 0-1, en niet lang daarna wist Arend de 0-2 op de borden te zetten. Eigenlijk de hele tweede helft hadden wij het betere van het spel, maar komen we moeilijk tot kansen. Daar tegenover zet Pinoke dan een handvol schotkansen, en bleek de cornerverdediging ijzersterk uit de winterstop te zijn gekomen.

In de 2e helft eigenlijk meer van het zelfde; Myra valt aan, Pinoke verdedigt, lucht is blauw, gras is groen, Cruyijff heeft gelijk. Want, zoals die beste man ooit zei: als je zelf niet scoort maakt je tegenstander hem wel. Incidenteel: 2e verbasterde quote in dit verslag, waarschijnlijk gaan we daar een quota op moeten zetten. Johan had het ook dit keer bij het juiste eind; waar wij onze kansen niet wisten om te zetten kreeg Pinoke meer en meer vertrouwen. Het zou niet de eerste keer in 2020 zijn dat we een wedstrijd verliezen in het laatste kwart dus toen Pinoke een minuut of 10 voor tijd 1-2 maakt werd het opeens een stuk spannender dan nodig. Met integraal gebrek aan de zoetgevooisde Monnie langs de lijn wisten we vervolgens prima de wedstrijd uit te hockeyen. Arend ging er voor bewezen diensten vandoor met de Ballon D’ior en tegen alle verwachtingen in kreeg niet Joost maar Eduard de MFP uitgereikt. 1-2 winst, 3 punten, plek 2 op de ranglijst weer terug. Heel veel mooiere statistieken kan ik u eigenlijk niet geven. Oh, toch wel: 117 volgers op Instagram!

Tot volgende week,
#18

Andere verslagen

Tegenstander Datum
THC Hurley H4
hdm H2 (O)
MMHC Voordaan H2
HC Schiedam H2 (O)

Hoodsponsors

Instagram